Eerste training

Eerste training

Hoe onvoorstelbaar een maandag kan zijn.

Geen dag geeft meer afwisseling dan maandag.

In alle vroegte toen de dekens hun laatste warmte afgaven aan de klamme lucht die uit de douche kwam en in elk huis de maandagochtend hartsgrondelijk werd verfoeid, werd nog niet beseft welk genot de maandagmiddag kwam brengen.

Het hoogtepunt van de maandagmiddag is dat de maandagochtend achter de rug is. Een veel groter hoogtepunt dan dat is niet voorstelbaar denk je op dat moment, want het tweede hoorcollege had ook niet heel veel saaier kunnen zijn.

School en opleiding kabbelen rustig verder in sloten van koffie met geneuzel tot het avondmaal overgeslagen mag worden. Sporttassen pakken namelijk zichzelf niet in en het simpele feit dat deze dag is begonnen met een maandagochtend betekent dat je bij het ontbijt zeker niet aan het roeien in de avond heb gedacht en en je nu dus je warme hap moet laten schieten om je te haasten naar de eerste avond van je nieuwe sport.

Voor het geval schaamte je weerhield om toe te geven dat je eigen voorbereiding op dit avontuur flagrant ondermaats was:

Twee mensen waren meer dan een uur te vroeg, drie zijn de weg kwijtgeraakt waarvan één zelfs met TomTom (die doet geen fietsroutes he) en waren laat, één sujet moest vanuit Dalfsen komen fietsen en één kwam er achter dat hij moest teruglopen vanaf de roei.

Bij deze een hart onder de riem:

De gemiddelde beginnende coach is altijd te laat omdat deze op het laatste nippertje thuis zijn of haar tong verbrand aan een pre-fab pannekoek uit de magnetron of nog langs de Lidl fiets omdat daar de goedkoopste maaltijdsalade te halen is.

De inhoud van de training is nooit voorbereid. Dit wordt pas gedaan nadat is gebleken of de ploeg wel of niet voor koffie zorgt. De luie roeiers leren vaak al snel voor koffie te zorgen. (voor alle duidelijkheid: Wij doen niet aan straftrainingen. Zweten, afvallen en creperen zien wij niet als straf.) En een laatste

 

De maandagochtend had verboden moeten worden.

De maandagmiddag is ten einde.

Verzamelen, omkleden, de weg vinden. Namen horen en vergeten, voorstellen en je een voorstelling proberen te maken van wat er staat te gebeuren.

Onbekenden zeggen dingen en maken grapjes met elkaar.

In een groot gebouw vol met boten wordt in een ruimte met tafels gesproken en worden mensen voorgesteld. In een lang hok staan apparaten op een rij en wordt iets uitgelegd.

Benen rug armen, armen rug benen.

De onbekenden maken groepen en gaan dik en belangrijk doen over voorzichtig zijn en commando’s volgen. Alles tegelijk en nooit alleen. En dan is daar eindelijk het water.

Het jaarlijks openingsritueel van een roeivereniging op een maandagavond.

Met koffie in de hand wordt er over boten en halen gepraat met individuen die bij het krieken van de dag nog onbekenden waren, maar waarmee je het nu al over de volgende donderdag- of maandagavond hebt. Of natuurlijk de woensdag wanneer alle ouderejaars trainen en daarna samen met jullie naar de tHap gaan.

Sneller dan de sluiter

Zo hard als de noordenwind!